Rugklachten

McKenzie methode

Veel patienten komen bij ons met rugklachten, van allerlei aard. 

 

McKenzie-therapie

De McKenzie-therapie is in de jaren zestig ontwikkeld door een fysiotherapeut uit Nieuw-Zeeland, Robin McKenzie. Het is een onderzoeks- en behandelmethode gericht op klachten van de gehele wervelkolom, zowel de rug als de nek. Uitgangspunt van zijn methode is niet alleen spierversterkende oefeningen, maar de structuur en stofwisseling van de weke delen te verbeteren. Deze methode is wereldwijd erkend en is onderbouwd door wetenschappelijk onderzoek. De McKenzie-therapie sluit goed aan bij de Mensendieck-therapie, omdat bij beide methoden de mensen actief moeten deelnemen. Andere overeenkomsten zijn minimale interventie van de therapeut, een individueel oefenprogramma, het zelf doen van de oefeningen, bewust worden van het eigen lichaam, pijnbestrijding en voorkómen van recidieven. U bent aan het einde van de behandeling in staat om uw rug- of nekklachten te herkennen en er zelf wat aan te doen.

De McKenzie methode onderscheid 3 syndromen:

  1. houdingssyndroom
  2. dysfunctiesyndroom
  3. derangementsyndroom

 1. Kenmerken van het houdingssyndroom: 

  • er is geen bijzondere bewegingsbeperking;
  • de pijn neemt toe bij langdurig aangehouden houdingen;
  • door herhaaldelijk te bewegen in alle richtingen neemt de pijn niet toe.

Dit syndroom komt vooral bij jonge mensen voor. Wij zien ze veel in onze praktijk. De behandeling is gericht op het verbeteren van de houding en de manier van bewegen, om de belasting op de wervelkolom te verminderen.

2. Kenmerken van het dysfunctiesyndroom:

  • er is pijn in de eindstand van een bepaalde beweging;
  • er is geen pijn tijdens de beweging;
  • er is een bewegingsbeperking;
  • de pijn in de eindstand blijft steeds hetzelfde, ondanks herhaalde bewegingen.

Bij het langdurig gebogen zitten met de wervelkolom, kan de buitenrand van de tussenwervelschijf beschadigd worden. Er kunnen verklevingen ontstaan, waardoor de elasticiteit van de tussenwervelschijf afneemt. De behandeling bestaat uit het rekken van de te korte structuren. Dit kan weken tot maanden duren, omdat de verkorting er al lange tijd zit.

3. Kenmerken van het derangementsyndroom:

  • bij herhaalde bewegingen verandert de intensiteit en lokalisatie van pijn snel;
  • er is pijn zowel tijdens als aan het einde van de beweging;
  • de bewegingsbeperking neemt snel toe, maar ook snel af na herhaalde bewegingen in meerdere richtingen;
  • je ziet soms een dwangstand van de wervelkolom (men staat scheef);

THEORIE

De wervelkolom bestaat uit zeven nekwervels, twaalf borstwervels en vijf lendenwervels. Tussen de wervellichamen in bevinden zich kraakbeenschijven, de tussenwervelschijven met hierin een kern. Deze tussenwervelschijven gedragen zich als schokdempers. De wervels en tussenwervelschijven zijn met elkaar verbonden door een serie gewrichten en vormen samen de wervelkolom. De gewrichten worden bijeengehouden door weke delen die er om heen liggen zoals het gewrichtskapsel, de banden en de spieren.

Tussen twee wervels zit aan weerszijden een opening, waarin de zenuwbanen vanuit het ruggenmerg uittreden. Deze zenuwen voorzien de spieren van kracht en de huid van gevoel. Als deze zenuw onder druk komt te staan veroorzaakt dit pijn. Deze pijn kan zich uiten in rugpijn, bilpijn en/of uitstralende pijn tot onder de knie. We noemen dit ook wel ischias. Dit zelfde fenomeen kan voorkomen in de nek, waarbij de uitstralende pijn naar de arm loopt.

Hoe komt de zenuw onder druk te staan?

In een normale natuurlijke staande houding heeft de onderrug een holling, de lendenlordose. De grootte hiervan varieert van persoon tot persoon. De holte verdwijnt bij het vooroverbuigen van de rug. Dit gebeurt doorgaans bij het zitten en bij het bukken. Doe je dit te vaak of te lang, dan worden de banden overrekt en is de kans op lage rugklachten aanwezig.

In eerste instantie doen dan de banden pijn. Bij langdurige overbelasting kan ook de tussenwervelschijf beschadigen. Bij een ongunstig bewegingspatroon verandert de druk in de tussenwervelschijf en kan in meer of mindere mate tegen de zenuw aankomen. Dit geeft uitstralende pijn in het been wat gepaard kan gaan met tintelingen en/of krachtsvermindering.

Veel problemen van de rug zijn een gevolg van het degeneratieproces van de tussenwervelschijf. Verschillende houdingen en bewegingen van de rug veroorzaken drukveranderingen in de tussenwervelschijf. Vooral de bewegingen van de rug waarbij een bolle houding wordt aangenomen geeft een uitpuilend effect van de tussenwervelschijf naar achter. Op de afbeelding hierboven zien we dat de druk in de tussenwervelschijf kan oplopen van 25 kg tot 220 kg. in verschillende houdingen. Van hieruit valt logisch te verklaren dat bij rugklachten waarbij de tussenwervelschijf de irritatie veroorzaakt, het gaan liggen pijnverlichting geeft en het langdurig zitten in een lage en zachte stoel de meeste klachten veroorzaakt.( denk hierbij aan de autostoel). Voorover gebogen houdingen veroorzaken ook een hoge druk in de tussenwervelschijf die naar achter is gericht. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het werken bij een laag aanrechtblad.

Wat kunt u zelf doen?

Rugklachten beginnen vaak bij langdurig in een verkeerde houding zitten, maar ook bij staan of werken. Vaak is dat met een bolle rug, dus voorovergebogen werkzaamheden. Denk hierbij aan onderuitgezakt zitten in een stoel, tillen met gestrekte benen en een ronde rug, strijken met een kromme rug, aardappels schillen aan het aanrecht met een bolle rug, tuinieren met een kromme rug en dergelijke. Als u jaar-in-jaar-uit met de rug een verkeerde houding aanneemt en dus overmatig belast, dan kan de rug zich niet meer goed herstellen, en worden de klachten chronisch. Het is dus heel belangrijk om op een efficiënte manier met uw lichaam om te gaan.

Wat doen wij?

U kunt bij ons terecht om uw klachten te verminderen en in de toekomst te voorkomen. U krijgt van ons oefeningen die een natuurlijke houding bevorderen. In eerste instantie zijn dat oefeningen die de pijn centraliseren. Dit betekent dat de pijn tijdens of na het oefenen meer naar het centrum van het lichaam moet zijn verplaatst. Bijvoorbeeld: Eerst was er rugpijn met uitstraling naar het been tot de kuit. Ná de oefeningen kwam de uitstralende pijn nog maar tot de bil. Deze oefeningen zijn meestal gericht op het hol maken van de onderrug.

De McKenzie methode is een actieve oefenmethode voor de patiënt en een zinvolle behandeling voor mensen met rug-en nekklachten, waarbij het accent ligt op houding en preventie. Dit sluit dus zeer goed aan bij onze methode,want wij hanteren ook deze principes. Iedereen krijgt een individueel opgesteld oefenprogramma. Immers, niet iedereen is hetzelfde gebouwd en doet dezelfde werkzaamheden. Tevens wordt er veel aandacht besteed aan het leren van een efficiënt houdings- en bewegingspatroon om recidieven (terugkerende klachten) te voorkomen.